به گزارش سرویس اجتماعی «گیلنویس»، اکبر میغی کارشناس حفاظت محیط زیست گیلان گفت: گونه ایرانی قرقاول به دلیل تداخل جنسی با گونههای خارجی رها شده در طبیعت از لحاظ ژنتیکی دچار تغییراتی شده است.
وی افزود: توجه بیشتر کارشناسان حیات وحش و همینطور دوستداران محیط زیست ضروری است تا از هرگونه رهاسازی گونه های غیربومی بدون هماهنگی اداره حفاظت محیط زیست در طبیعت خودداری کنند.
میغی خاطر نشان کرد: گاهی دلسوزی و توجه غیر کارشناسانه به مسایل مربوط به محیط زیست میتواند لطمات جبرانناپذیری به تنوع گونگی در طبیعت و حیات وحش وارد کند.
وی تصریح کرد: از همه علاقمندان به حیات وحش درخواست می شود در صورت مشاهده حیوانات وحشی زخمی سریعا مراتب را به ادارات حفاظت محیط زیست اطلاع دهند و از هر گونه اقدام به رهاسازی یا تیمار غیرکارشناسی حیات وحش پرهیز کنند.
به گزارش ایسنا، قرقاول پرندهای است که به خاطر داشتن دم بلند و راه رفتن باشکوه از سایر ماکیان متمایز میشود.
این پرنده هنگام احساس خطر معمولاً پرواز نمیکند، بلکه به سرعت میدود و پنهان میشود. پروازش پرتوان و آغاز آن پرسر و صداست. در ارتفاع کم پرواز میکند و مدت پروازش معمولاً کوتاهاست.
نرهای بالغ پروبال رنگین و پر زرق و برق و دمی دراز تر و سر و گردن آنها به رنگ سبز تیره براق است. در قرقاولهای ماده رنگ پرها نخودی تیره با لکههای قهوهای زیاد به رنگ محیط اطراف است که باعث میشود در دوران طولانی خوابیدن روی تخمها و زمان پرورش جوجهها از دید دشمنان پنهان بماند.
در جنس نر سروگردن غالباً به قرقاولهای نابالغ از لحاظ دم شبیه به کبک و دارای دمهای کوتاه هستند و از این لحاظ بایستی آنها را با کبک ها حتی زمانی که همراه قرقاولهای بالغ دیده میشوند تشخیص داد.
انتهای پیام / ایسنا
