به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی «گیل نویس»، این روزها، اسامی تعدادی از مدیران دولت یازدهم که اسم و رسم شان نیز بر همه آشکار است، به عنوان متهمان فیش های حقوقی نجومی بر سر زبان هاست و هر روز آمارهایی ضد و نقیض از تعداد این رانتخواران و غارتگران بیت المال، از مراکز رسمی و غیر رسمی دیده و شنیده می شود.
قوه قضاییه و دادستان کل کشور قولهایی را در مورد معرفی و بازداشت صاحبان فیش های نجومی به دادهاند ولی این مهم به شرطی عملی خواهد شد که دولت نیز با قوه قضاییه و نهادهای نظارتی همکاری های لازم را به عمل آورد.
تاکنون به دلیل برخی ملاحظات سیاسی و حزبی، دولت نخواسته و یا نتوانسته تعداد و اسامی کامل این افراد را به قوه قضاییه جهت رسیدگی اعلام نماید.
از آنجا که دولت یازدهم یکی از شعارهای خود را مبارزه با فساد اداری و سوءاستفاده های مالی عنوان نموده بود و در این راستا و در این سه سال گذشته نیز همایش ها برگزار کرد و فریادها بلند کرد و گریبان ها چاک مینمود، انتظار هم این بود که در مبارزه با فساد، به عنوان مقدمه از صاحبان فیش های حقوقی نجومی شروع کند که متاسفانه فعلا سخنگوی دولت آنها را ذخیره ای برای نظام و از امانتداران بزرگ کشور می داند.
البته اگر آنها را امانتدار بدانیم طبیعی است که تاکنون هر مبالغی هم که به جیب زده اند باید به عنوان امانت در اختیارشان نهاد تا همچنان به رسم و سبک امانتداری دولت تدبیر ادامه دهند!
امیرالمومنین علی (ع)، به عنوان آیینه تمام نمای عدالت خواهی و حقیقت طلبی، الگویی بی نظیر و شاخص در مبارزه با رانتخواران و چپاولگران بیت المال است که کاش مقامات نظارتی و اجرایی به عنوان شیعه ی و مرید علی بن ابیطالب(ع)، راه و رسم این بزرگوار را در برخورد با مفاسد مالی و ویژه خواری های مسولان دولتی لحاظ می نمودند و به دور از زد و بندهای سیاسی و حزبی به قانون عمل می نمودند و مانع بی اعتمادی مردم نسبت به مجموعه مدیران و مسئولان کشور می شدند و همچنین ازتکرار موارد مشابه جلوگیری می نمودند.
در ادامه به بخشی از برخوردهای امیرالمومنین علی (ع) با مدیران و فرمانداران ویژه خوار و غارتگر بیت المال اشاره خواهیم نمود.
در عهدنامه مالک اشتر نسبت به کارگزاران خائن چنین دستور می دهند:«…اگر یکی از آنان دست به خیانت زد و گزارش بازرسان تو هم آن خیانت را تأیید کردند، به همین مقدار گواهی قناعت کرده، او را با تازیانه کیفر کن، و آنچه را که از اموال در اختیار دارد از او باز پس گیر، سپس او را خوار دار و خیانت کار بشمار و قلاده بدنامی به گردنش بیفکن.»(۱)
هنگامى که امیر مومنان علی علیه السلام از خیانت ابن هَرمَه(مأمور بازار اهواز) اطلاع پیدا کرد، به رفاعه(حاکم اهواز) نوشت: وقتى که نامه ام به دستت رسید، فورا ابن هرمه را از مسئولیت بازار عزل کن ، به خاطر حقوق مردم ، او را زندانى کن و همه را از این کار با خبر نما تا اگر شکایتى دارند، بگویند. این حکم را به همه کارمندان زیر دستت ، گزارش کن تا نظر مرا بدانند. در این کار، نسبت به ابن هرمه نباید غفلت و کوتاه شود و الاّ نزد خدا هلاک خواهى شد و من هم به بدترین وجه تو را از کار برکنار مى کنم ، و تو را به خدا پناه مى دهم از این که در این کار، کوتاهى کنى .
در موردی دیگر یکى از فرمانداران اموالی از بیت المال را نزد خود گرفته بود، خبر که به امام رسید ، حضرت فوراً نامه ای تهدید امیز به وی نوشتند: از خدا بترس ، و اموال این مردم را به سویشان بازگردان، که اگر چنین نکنى و خداوند مرا بر تو چیره سازد، با تو کارى خواهم کرد که نزد خداوند عذر خواهم داشت، و با شمشیرم که هر کس را با آن زدم در آتش شد، گردنت را بزنم . به خدا سوگند، اگر کارى را که تو کردى حسن و حسین کرده بودند، از من نرمشى نمى دیدند، و به مرادى نمى رسیدند، تا آن که حق را از آنان بازگیرم، و باطلى را که از ستم آن دو پدید آمده، نابود سازم .(۲)
حضرت علی(ع) ، نه تنها به سوء استفاده مالی مسوولان نظام بسیار حساس بودند، حواسشان به کاهلی انان در خدمت به مردم هم بود. به عنوان مثال منذر بن جارود فرماندار اصطخر به جای انجام وظیفه به تفریح خوشگذرانی می پرداخت.امام(ع) پس از اطلاع از تخلف وی این گونه نوشت: … به من خبر رسیده که تو بیشتر اوقات، کار خود را رها کرده ،به شکار و سگ بازى می پردازی و برای تفریح و گردش بیرون می روى. سوگند مىخورم که اگر این گزارش حقیقت داشته باشد تو را به سبب این خلافها سخت مجازات می کنم، و ابله ترین فرد قومت بر تو برتری دارد ؛ پس به محض اینکه نامه ام راخواندی،به سوی من شتاب کن والسلام.(۳)
امام بر آن بود که کارگزار نظام اسلامی باید در همه شوون ، الگو باشد و اگر کسی در نظام اسلامی خواهان پست حکومتی است، حتی در زندگی شخصی اش نیز باید ارزش ها را رعایت کند.
تجملگرایی مقامات نظام نیز از مسائلی بود حضرت علی بدان حساس بودند. پس از آنکه عثمان بن حنیف فرماندار بصره از ارزشها فاصله گرفته و به اشراف و سفره رنگینشان روی آورده بود و از طبقات محروم دور ماند امام(ع) نامه توبیخ آمیز به وی می نویسد تاعبرت همه قرارگیرد: اى پسر حُنیف، به من گزارش دادند که مردى از سرمایه داران بصره ، تو را به مهمانى خویش فراخواند و تو به سرعت به سوىش شتافتى ، خوردنی هاى رنگارنگ براى تو آوردند، و کاسه هاى پر از غذا پى در پى جلوى تو مى نهادند، گمان نمى کردم مهمانى مردمى را بپذیرى که نیازمندانشان باستم محروم شده ، و ثروتمندانشان بر سر سفره دعوت شده اند، اندیشه کن در کجایى؟و بر سر کدام سفره مى خورى؟(۴)
این تذکر حضرت علی(ع) ناظر به این نکته بود که صاحبان ثروت و موقعیت ، با نزدیک شدن به مقامات دولتی و مهمانی دادن و دوستی با آنان ، عمدتاً به فکر ایجاد کانال هایی برای بهره مندی های خاص هستند و مسوولان باید حواس شان به این امرو باشد.
همه این ها نشان می دهد که حضرت علی (ع) معتقد بودند ناهنجاریهای برخی از کارگزاران سبب می شود مردم نسبت به دولتمردان و حاکمان بدبین شده، و اعتمادشان را به آنان از دست بدهند و مسلم است که بی اعتمادی مردم به عنوان یکی از عناصر اصلی تهدیدکننده حکومت به شمار می آید.
در سیره حکومتی علی علیه السلام ، تخلفات مدیران و کارگزاران هر نظام ، از آفات آن به حساب می آید که همانند یک دمل چرکین از درون، حکومت را به تباهی و سقوط می کشاند که باید آن را سریعا جراحی کرد و از بین برد تا جامعه و حکومت بتوانند به سلامت ادامه حیات دهند و پیشرفت کنند.(۵)
حال جالب است که یادی کنیم از نوع برخورد دولتمردان کشور با موضوع فیش های حقوقی نجومی و دریافت کنندگان این حقوق های حرام و نامشروع.
آنجا که رئیس جمهور با لطافت خاصی از آن با عنوان “حقوق های نامتعارف و بیش از اندازه” یاد میکند و سخنگو و معاون رئیس جمهور نیز صاحبان و دریافت کنندگان حقوق های نجومی را ذخیره نظام و امانتداران بزرگ لقب می دهد.
البته معتقدیم برخورد با فساد مالی مدیران و برخی مسئولین دولتی نه به شکل ضربتی بلکه باید به صورت ریشه ای، برنامه ریزی شده و کاملا قانونمند انجام گیرد. ولی هر کار بزرگی نیاز به یک شروع بزرگ دارد و به عنوان گام نخست برای مدعیان مبارزه با فساد مالی و اقتصادی، چه چیز بهتر و واجب تر از برخورد قاطع با دریافت کنندگان حقوق های نجومی خواهد بود که اگر این کار انجام نگیرد خود نشان دهنده ی نبود عزم جدی در مبارزه واقعی با فساد اقتصادی در دولت یازدهم خواهد بود.
۱-نهج البلاغه، مترجم: محمد دشتی،قم،موسسه فرهنگی تحقیقاتی امیرالمومنین(ع)،نامه ۵۳
۲- نهج البلاغه، مترجم: محمد دشتی،قم،موسسه فرهنگی تحقیقاتی امیرالمومنین(ع)،نامه۴۱.
۳- یعقوبى،تاریخ یعقوبى،بیروت، دار صادر، بى تا،ج۲،صص۲۰۳-۲۰۴.
۴- نهج البلاغه، مترجم: محمد دشتی،قم،موسسه فرهنگی تحقیقاتی امیرالمومنین(ع)،نامه۴۵.
۵- فرخی-عصرایران
انتهای پیام/۸ دی
